Quelle jour esey ta?

Aldus mijn vader, op Aruba aan de telefoon met de lokale Alliance Française. Hij was een van de weinige muzikanten op het eiland die aan Franse chansons deed. Elk jaar, wanneer het weer eens tijd was voor het Beaujolais Nouveau-evenement, werd hij gebeld. De mensen van de Alliance Française vonden het leuk om dat gesprek dan in het Frans te doen. Mijn vader ook. Hij sprak in het dagelijks leven niet eens zo heel veel Papiamento, en nog minder Frans. Wanneer zijn brein echter de kaartenbak met ‘vreemde talen’ opentrok, kwam Papiamento er kennelijk even snel uit als het Frans.